De aanslagen die gisteren plaatsvonden op verschillende plekken in Catalonië kwamen voor velen als een onprettige verrassing. Ikzelf was in shock toen ik gisteren tijdens het koken het eerste pushbericht op mijn telefoon kreeg. “Aanslag op La Rambla in Barcelona: een bestelbus rijdt in op tientallen voetgangers,” meldde de Catalaanse krant La Vanguardia.

Barcelona is voor mij een van de mooiste steden van de wereld en de leukste stad om in te wonen. Ik heb er vrienden wonen en ben er verliefd op. Dat nu ook deze prachtige stad is aangerand door een stel terroristen, doet me daarom misschien wel meer dan alle andere recente aanslagen bij mekaar. Ik kan het eigenlijk nog steeds niet geloven.

Toch is het helemaal niet gek dat nu ook Spanje bij de keel is gegrepen door de terroristen van Islamitische Staat. De terreurdreiging in het land staat al jaren op het één na hoogste niveau. Kort na de aanslagen in Parijs in 2015 ging 58% van de Spaanse burgers ervan uit dat een soortgelijke aanslag ook in hun land zou kunnen gebeuren. Bovendien is Spanje altijd al een doorn in het oog geweest voor radicale islamitische groeperingen als Islamitische Staat. De geboorte van de Spaanse staat begon namelijk met de verovering van het islamitische schiereiland Al-Andalus in de late vijftiende eeuw. Islamitische Staat ziet dit als een roof en wil het ‘gestolen’ land terug. Ook dat ze het gemikt hebben op de stad Barcelona is niet toevallig. Zo verscheen er in augustus vorig jaar een propagandafilmpje waarin de terreurgroep La Sagrada Família als een van hun beoogde doelwitten aanwees.

De Spaanse antiterreureenheden hebben de dreiging lange tijd op afstand kunnen houden. Volgens cijfers van Interpol zijn er tussen 2014 en 2016 452 mensen gearresteerd op verdenking van terrorisme. In 2016 zijn mede daardoor meerdere geplande aanslagen op Spaans grondgebied voorkomen. In dat jaar hielden de Spaanse troepen elke werkweek gemiddeld één vermoedelijke jihadist aan. Zo’n 67 in totaal. Sinds de bomaanslag van 2004 in Madrid waren dat er rond de 650. Daarmee is Spanje een van de koplopers van Europa als het gaat om het aanhouden van mogelijke terroristen.

Verschillende experts gaan ervan uit dat Spanje zo goed is in het vangen van potentiële terroristen door haar ervaring met de binnenlandse terreurgroep ETA, een Baskische gewapende groep die jarenlang agressief en met veel geweld heeft gestreden voor een onafhankelijk Baskenland. Het gevecht tegen ETA is voor Spanje nuttig geweest met het oog op de huidige internationale oorlog tegen islamitische terreur.  

Het bloedbad dat gisteren is aangericht in Spanje is tragisch. Dat geldt voor alle terroristische aanslagen. Een ander akelig aspect aan de ramp is dat het ons een ongemakkelijke waarheid voorschotelt. Het dwingt ons te beseffen dat zelfs een meermaals gewaarschuwde strijder, met misschien wel de meeste ervaring als het gaat om het bestrijden van terrorisme, niet in staat blijkt om zichzelf ertegen te beschermen. En dat is misschien wel de echte reden voor het ongeloof en onbehagen dat vandaag in heel Europa en daarbuiten wordt gevoeld.

Advertenties